google.com, pub-3424254087807606, DIRECT, f08c47fec0942fa0
Home / Carrière / Op zoek naar de ultieme balans

Op zoek naar de ultieme balans

Ik loop haastig door de gang van de OK…. ik ben gebeld voor een spoedoperatie. De patiënt is heel ziek, dus er is haast. Ik voel een lichte spanning, maar wel een prettige spanning. Wat ga ik aantreffen in zijn buik, wat kan ik doen?

“We kunnen niets meer voor de patiënt doen”

Als ik de OK binnenkom is er al een team hard aan het werk met alle voorbereidingen. Iedereen kijkt op en wacht op instructies….van mij. Wanneer we met de operatie begonnen zijn, blijkt dat we deze patient niet meer kunnen redden. Ik twijfel niet en zeg tegen het team: we kunnen niets meer doen.

Op het moment dat ik het zeg, besef ik me wat een heftige beslissing dat is. Ik zeg het nog maar een keer, voor mezelf maar vooral ook voor het team. Iedereen lijkt het er mee eens te zijn. Terwijl we de buik dicht maken, komen er vragen bij me op. Over de familie maak ik me geen zorgen, ik heb ze immers uitvoerig gesproken voor de operatie. Maar begrijpt het team het? Wat vinden ze van die beslissing? En wat vinden ze er van dat ik dat in mijn eentje beslis? Over leven en dood?

Snakken naar momentje rust

Als ik ’s avonds rond zeven uur thuis kom, stormen er 2 blije kinderen op me af. Mijn man en ik koken snel en ondertussen gaat het gesprek over de belevenissen van de kinderen. Na het eten, gaan ze in bad en lees ik ze voor. Na dit prachtige ritueel snak ik naar een momentje rust.

Maar zodra de kids in bed liggen, moet ik naar school voor een 10 minutengesprek. Ik kom net op tijd binnen, maar de juffen lopen uit. Wat heerlijk om voor het eerst na deze heftige dag even alleen te zijn, om niets te hoeven zeggen. Terwijl ik wacht, zie ik andere moeders helpen op school…En dan schiet er door me heen: “ Doe ik wel genoeg voor de school? Doe ik wel genoeg voor de kinderen? Wat zouden die moeders er van denken??”.

Zoeken naar perfecte balans; elke dag opnieuw

En zo gaat het dus vaker. Ik weet dat een mens niet alles tegelijk kan doen, maar dat wil ik wel graag. Ik weet dat niemand perfect is, maar dat zou ik wel graag willen zijn. Ik weet dat moeder zijn en een carrière hebben vaak een interne strijd oplevert, maar dat wil ik niet. Ik wil zoeken naar de perfecte balans. Elke dag opnieuw.